Portfoliator

Emulator Atari Portfolio (80C88 @ 4.9152 MHz, DIP DOS 2.11)

Stan: inicjalizacja… Szybkość: — Bufor wydruku: 0 B

System

Kontroler HD61830 dzieli pamięć obrazu z odświeżaniem panelu i po zapisie danych potrzebuje chwili. Dostęp, który przyjdzie wcześniej niż po 50 cyklach, jest źle obsłużony — a co się wtedy stanie, zależy od tego, co przyszło. Kolejny zapis danych przepada, a że licznik adresu wtedy stoi, wiersz nie robi się dziurawy, tylko urywa. Zapis instrukcji łapie bajt jeszcze w locie i wciąga go do rejestru sterowania trybem: gaśnie tryb graficzny i panel czyta pamięć jak kody znaków, albo gaśnie samo wyświetlanie i panel pustoszeje. Pamięć obrazu zostaje przy tym nietknięta, i tak jest aż do ponownego zaprogramowania układu. Rzadziej — mniej więcej raz na sześćdziesiąt — spóźniona instrukcja nie przewraca rejestru, tylko gubi sam bajt, i w wierszu zostaje ośmiopikselowy ząbek z tym, co w komórce było wcześniej. Tak właśnie wyglądają śmieci, które prawdziwe Portfolio pokazuje przy programie piszącym za szybko. Próg jest zmierzony na sprzęcie: zapis co 46 cykli gubi bajty, co 54 już nie — po sześć uruchomień w każdą stronę. Ominąć się tego nie da, bo interfejs jest tylko do zapisu — odczyt obu portów zwraca młodszy bajt adresu, 10h i 11h, więc żaden program nie sprawdzi, czy bajt dotarł. Zgodne z oryginalnym sprzętem trzyma się tej reguły i pokazuje skutki jej łamania — dokładnie to, co zobaczyłbyś na prawdziwym Portfolio. Bierze wszystko przyjmuje każdy zapis natychmiast: ekran zostaje czysty, ale takiego układu nigdy nie było. Zostaje do diagnostyki — gdy obraz wygląda źle, przełączenie od razu mówi, czy winne są czasy.

Matryca Portfolio to ciekły kryształ z 1989 roku — punkt nie zapala się i nie gaśnie natychmiast, tylko dochodzi do nowego stanu przez kilkadziesiąt–kilkaset milisekund. Dlatego przewijany tekst zostawia na prawdziwym urządzeniu smugę, a kursor nie mruga ostro, tylko faluje. Suwak ustawia stałą czasową zapalania punktu (po tym czasie punkt jest ciemny w ok. 63%); gaszenie trwa o 60% dłużej, bo powrót ciekłego kryształu do stanu spoczynku jest wolniejszy niż wysterowanie go napięciem. 0 wyłącza efekt i daje ostry obraz, jak w emulatorze MAME. Wartości są dobrane „na oko”, nie z pomiaru konkretnego egzemplarza — ustaw to, co wygląda jak Twoje Portfolio: im wyżej, tym bardziej wyziębiony i rozmazany ekran.

Jak punkt dochodzi do nowego stanu; tempo nadaje suwak powyżej, a tu wybiera się kształt drogi. Start: twardy znaczy, że punkt rusza najszybciej w chwili zapalenia; miękki — że przez moment nie dzieje się nic, a dopiero potem punkt nabiera rozpędu. Dociąganie: bez niego punkt dochodzi do pełnej czerni jednym ruchem; z długim dociąganiem 45% drogi bierze na siebie składowa cztery razy wolniejsza, więc punkt widać od razu, ale blady, a pełne nasycenie przychodzi dużo później. Przy suwaku 50 ms pierwsza klatka daje kolejno 28%, 19%, 8% i 8% czerni, a pełną czerń punkt osiąga po 316, 1250, 416 i 1250 ms. Gaszenie w każdym wariancie trwa o 60% dłużej niż zapalanie. Kształt, tak jak tempo, jest dobrany na oko, a nie zmierzony — wybierz ten, który wygląda jak Twoje Portfolio.

Punkt na matrycy Portfolio nie styka się z sąsiadem — każdy ma własną elektrodę, a między nimi biegnie niesterowana przerwa, przez którą widać samo podłoże panelu. Dlatego obraz na szkle ma widoczną kratkę, i to niezależnie od tego, co akurat wyświetla. Suwak ustawia szerokość tej przerwy jako udział w podziałce: 0 zestawia punkty ze sobą, czyli daje jednolitą płachtę, jaką emulator pokazywał wcześniej. Wartość nie jest zmierzona na sprzęcie — dokumentacja nie podaje wymiarów matrycy, a bez nich każda liczba byłaby zmyślona; ustaw to, co zgadza się ze zdjęciem Twojego egzemplarza. Przerwa rysowana jest pokryciem, a nie całymi pikselami ekranu: gdy krawędź punktu wypada w połowie piksela, piksel wychodzi w połowie ciemny. Dzięki temu kratka zostaje równa także przy powiększeniu systemowym 125% czy 150%, gdzie na jeden punkt przypada ułamek piksela i podział na całe piksele dawałby falujące prążki. Ubocznie znika przy tym stara nierówność: bez siatki punkty też bywały szersze i węższe, tyle że nie było tego po czym poznać.

Przeglądarka blokuje dźwięk do pierwszej interakcji — przestaw przełącznik.

Prawdziwe Portfolio samo odcina zasilanie, kiedy przez kilka minut nikt nie naciśnie klawisza — i nie robi tego ROM, tylko układ ASIC. BIOS, czekając na klawisz, wchodzi w stan czuwania zapisem do portu 8030h i zatrzymuje procesor; odliczanie prowadzi sprzęt, licznikiem o ziarnistości 128 sekund. Stąd zapis w dokumentacji DIP-a „zawsze między 128 a 256 sekund” — wychodzi jeden albo dwa pełne okresy, zależnie od tego, kiedy padło ostatnie stuknięcie. Na egzemplarzu autora zmierzono ok. 230 s.

Ekran gaśnie, a maszyna staje — dokładnie jak po odcięciu zasilania. Budzi ją dowolny klawisz i sesja toczy się dalej od tego samego miejsca, bez restartu. Domyślnie wyłączone, żeby emulator zostawiony w otwartej karcie nie gasł w trakcie czytania; włącz, jeśli chcesz zachowania zgodnego ze sprzętem. Polecenie OFF to osobna droga — gasi maszynę głębiej, ale klawisz budzi i z niej.

Pliki ROM

ROM Portfolio oraz DIP-DOS są własnością Atari Corp. i DIP Ltd. i nie wchodzą w skład tego projektu. Żeby uruchomić emulator, trzeba dostarczyć własny zrzut — z posiadanego egzemplarza albo z innego źródła, do którego masz prawo. Ten projekt nie rozpowszechnia tych plików i nie podpowiada, skąd je wziąć.

Pliki są odczytywane wyłącznie w Twojej przeglądarce i zostają zapamiętane w jej magazynie lokalnym (IndexedDB), razem z dyskiem C: i kartami. Nic nie jest nigdzie wysyłane — ta strona nie ma dokąd tego wysłać. Przy kolejnej wizycie emulator wystartuje od razu, bez ponownego pytania; jeśli jednak przeglądarka blokuje dane witryn albo działa w trybie prywatnym, zapyta znowu. Szczegóły w Instrukcji, w sekcji „Gdzie zapisuje się stan".

albo upuść je tutaj — można wszystkie naraz

Nazwy plików nie mają znaczenia — emulator rozpoznaje je po zawartości, więc myląca kolejność u3/u4 nie ma jak zaszkodzić. Sklejony zrzut obu ROM-ów systemowych (262 144 B) też zostanie przyjęty i podzielony automatycznie.

Emulator testowano wyłącznie z rewizją DIP-DOS 2.11 / ROM v1.072. Inne rewizje uruchomi, ale bez gwarancji działania — na własną odpowiedzialność.

Testowane rewizje ROM-u

To jedyne zrzuty, z którymi ten emulator był sprawdzany — DIP-DOS 2.11, ROM v1.072. Każdy inny plik o właściwym rozmiarze i strukturze również zostanie uruchomiony, ale bez żadnej gwarancji działania, na własną odpowiedzialność. Jeśli zgłaszasz błąd, dopisz w opisie sumę SHA-256 swoich plików — bez tego nie da się odróżnić błędu emulatora od innej rewizji ROM-u.

CRC32 podano dlatego, że w tym formacie romsety opisują katalogi MAME — porównanie nie wymaga wtedy liczenia czegokolwiek. Emulator rozstrzyga po SHA-256; CRC32 służy mu za zapasowe kryterium tam, gdzie przeglądarka nie udostępnia crypto.subtle (połączenie inne niż HTTPS albo localhost).

Karta pamięci (napęd A:)

Karta pamięci to wymienny nośnik widoczny w Portfolio jako napęd A: — osobny od wbudowanego dysku C:. Tutaj można stworzyć nową, pustą kartę i od razu ją sformatować; wgrać gotowy obraz karty, np. pobrany wcześniej albo przygotowany przez kogoś innego; dorzucić na kartę pliki prosto z dysku swojego komputera, bez dotykania klawiatury Portfolio; oraz pobrać aktualną zawartość jako plik — żeby zrobić kopię zapasową albo przenieść kartę na inny komputer. Tak przygotowana karta jest w pełni zgodna z tym, czego oczekuje oryginalny system Portfolio — da się ją też w każdej chwili wysunąć i włożyć ponownie, jak prawdziwą.

Nowa karta

Brak karty.

Obraz dla karty z EPROM-em, z kilkoma bankami po 128 KB, przygotujesz na stronie Karta EPROM; każdy bank wgrasz tu jak zwykłą kartę.

Rozszerzenie HPC-104 (drugi slot, napęd B:)

HPC-104 to oryginalne rozszerzenie, które dokładało Portfolio drugi slot na kartę — widoczny w systemie jako napęd B: — oraz 256 KB dodatkowej pamięci. Dzięki niemu można mieć dwie karty naraz i kopiować pliki prosto z jednej na drugą, poleceniem COPY A:*.* B:. Rozszerzenie ma przelotkę, więc drukarka albo port szeregowy nadal działają podłączone za nim.

Port równoległy (HPC-101)

Ten sam kabel łączy dwie zupełnie różne funkcje. Portfolio może przez niego drukować, tak jakby po drugiej stronie stała prawdziwa drukarka, albo wymieniać pliki z działającym systemem. Nie trzeba niczego przełączać ręcznie — Portfolio samo rozpoznaje, do czego akurat używasz portu, po tym, jakie polecenie wydasz.

Port szeregowy (HPC-102)

To druga droga, którą Portfolio może rozmawiać ze światem zewnętrznym — kablem RS-232 zamiast równoległym. System Portfolio widzi go jako urządzenie AUX, więc polecenia w rodzaju ECHO coś > AUX działają od razu po Resecie, bez żadnej dodatkowej konfiguracji. Domyślna prędkość to 2400 bodów — jeśli zmienisz ją w Portfolio, dopasuj też ustawienia po drugiej stronie kabla.

Klawiatura

Klawiatura Portfolio nie jest identyczna z klawiaturą PC — kilku klawiszy po prostu na niej nie ma, a niektóre nazywają się inaczej. Emulator odwzorowuje układ tak wiernie, jak się da, więc większość klawiszy robi to, czego można się spodziewać po ich położeniu, ale te kilka różnic warto znać:

Klawisz PortfolioKlawisz PC
Atari` (tylda, na lewo od 1)
FnF1
LockCaps Lock
Del / InsDelete lub Insert
Pozostałew tych samych miejscach co na PC

Portfolio nie ma osobnej klawiatury numerycznej — cyfry i podstawowe działania matematyczne są dostępne jako nakładka pod klawiszem Atari, np. `+M daje 0. Pełny układ tej nakładki znajdziesz w oryginalnej instrukcji Portfolio.

Dla dociekliwych: to odwzorowanie działa na poziomie sprzętowym — dokładnie tak, jak zrobiłby to prawdziwy Portfolio — a nie przez podmianę napisów na klawiszach. Dlatego stare programy, które próbowałyby czytać klawiaturę bezpośrednio, tak jak robi się to na PC, i tak nie zadziałają: to inny sprzęt, mimo że efekt wygląda znajomo.

Wbudowane aplikacje

Klawisz z symbolem Atari działa jak Ctrl czy Alt na PC — sam, naciśnięty w prompcie DOS-u, nic nie robi. Trzeba go przytrzymać i dopiero wcisnąć literę, żeby otworzyć jedną z sześciu wbudowanych aplikacji.

SkrótAplikacjaCo to jest
`+AAddress Book Książka adresowa — kontakty i numery telefonów, z możliwością wybierania numeru tonami wprost z Portfolio.
`+CCalculator Kalkulator z pamięcią i podglądem ostatnich działań.
`+DDiary Kalendarz i terminarz spotkań.
`+EEditor Prosty edytor tekstu, do zwykłych plików .TXT.
`+SSetup Ustawienia systemu: ekran, dźwięk, data i godzina, port szeregowy i drukarka.
`+WWorksheet Arkusz kalkulacyjny zgodny z plikami Lotus 1-2-3 — da się nim otwierać i zapisywać te same pliki, co na komputerze biurowym z tamtej epoki.

To samo menu otwiera też polecenie APP wpisane w prompcie. Same nazwy aplikacji nie są jednak poleceniami DOS-u — wpisanie wprost EDIT zwróci Bad command or program not found, trzeba skorzystać ze skrótu klawiszowego albo z APP.

Będąc już wewnątrz uruchomionej aplikacji, ten sam klawisz Atari — tym razem naciśnięty i puszczony sam, bez żadnej litery — otwiera pasek menu programu.

Co Portfolio o sobie pamięta

Wszystkie ustawienia wbudowanych aplikacji — łącznie z tym, co wpisałeś w Setupie — leżą w jednym pliku na dysku C:: C:\SYSTEM\PERMDATA.DAT, równo 730 bajtów, rozpisanych w dokumentacji DIP-a co do bajta. Emulator czyta go wprost z pamięci maszyny.

Ustawienia zapamiętane przez Portfolio

Odczytane z pliku C:\SYSTEM\PERMDATA.DAT — 730 bajtów na dysku C: emulowanej maszyny, w układzie rozpisanym w dokumentacji DIP-a co do bajta. Zakładki odpowiadają sekcjom, na jakie dzieli te ustawienia sam Portfolio.

Plik powstaje dopiero przy wyjściu z aplikacji — dokładnie wtedy, gdy wciśniesz Esc w menu najwyższego poziomu. Do tej chwili zmiany żyją wyłącznie w pamięci, więc maszyna siedząca w Edytorze pokaże tu jeszcze wartości z poprzedniego wyjścia, a maszyna, która ani razu nie była w aplikacji, nie ma tego pliku w ogóle.

Nie odczytano jeszcze niczego.

Wysyłanie pliku na linię

Plik: —

0 z 0 B · 0%

Bajty schodzą z kolejki w tempie ustawionym w polu „Opóźnienie nadawania”. Przerwanie porzuca resztę — prawdziwe Portfolio dostanie wtedy plik ucięty w tym miejscu.

Instrukcja

Pierwsze uruchomienie

  1. Ekran copyright DIP-a → dowolny klawisz.
  2. Wybór układu klawiatury → E (English / QWERTY).
  3. New date (mm-dd-yy): → data albo Enter.
  4. New time: → godzina albo Enter.
  5. Prompt c>.

Przydatne polecenia: APP, VER, DIR, CLS, FORMAT A:.

Własne oprogramowanie na karcie

  1. Karta pamięci → wybierz rozmiar → Utwórz i sformatuj.
  2. Dodaj pliki… — trafią do katalogu głównego karty.
  3. Reset — DOS trzyma FAT w pamięci podręcznej i bez tego zobaczy starą zawartość.
  4. W emulatorze: A: żeby przejść na kartę, albo COPY A:\*.* C:\.

Dysk C: to RAM-dysk w tej samej pamięci 128 KB — zostaje na nim około 31 KB. Większe programy uruchamiaj wprost z karty.

Gdzie zapisuje się stan

Prawdziwe Portfolio trzymało wszystko w pamięci podtrzymywanej bateryjnie. Tutaj tę rolę pełni IndexedDB — magazyn danych wbudowany w przeglądarkę. Nic nie trafia na serwer: wszystko poniżej zostaje na Twoim komputerze i znika razem z danymi tej witryny.

CoKiedy jest zapisywane
Pamięć NVRAM — dysk C: z plikami i ustawieniami DOS-u co 5 sekund oraz przy przełączeniu karty przeglądarki
Obrazy kart w slotach A: i B: przy każdej zmianie zawartości, także tej z poziomu DOS-u
256 KB pamięci rozszerzenia HPC-104 jak wyżej
Podłączony sprzęt (HPC-104, port równoległy, port szeregowy) przy zmianie ustawienia
Pliki ROM raz, przy pierwszym wskazaniu
Zrzuty stanu maszyny — trzy gniazda w oknie Stan maszyny tylko wtedy, gdy sam je zapiszesz

Ostatnia pozycja jest innego rodzaju niż reszta i warto to rozróżnić. Pamięć NVRAM odpowiada temu, co w prawdziwym Portfolio trzymały baterie: dysk C: przeżywa wyłączenie, ale maszyna po włączeniu startuje od nowa. Zrzut stanu zamraża natomiast całą maszynę w połowie pracy — procesor, ekran, pamięć, licznik czasu — i wczytanie stawia ją z powrotem dokładnie tam, bez rozruchu. Zrzut da się też zapisać do pliku i przenieść na inny komputer.

Pierwsze cztery pozycje należą do tej karty przeglądarki — druga otwarta karta dostaje własny, niezależny komplet, żeby dwa emulatory nie nadpisywały sobie dysku C:. Pliki ROM są wspólne dla wszystkich, bo to tożsamość maszyny, a nie jej stan.

Przeglądarka musi obsługiwać IndexedDB — bez tego emulator uruchomi się i będzie działał, ale po zamknięciu karty przepadnie wszystko: dysk C:, karty i wskazane pliki ROM. W praktyce obsługują je wszystkie przeglądarki zdolne w ogóle uruchomić ten emulator, bo wymaga on rzeczy nowszych — modułów ES w Web Workerze. Realny próg to Chrome / Edge 80+ (i pochodne: Opera, Brave, Vivaldi), Safari 15+ (także na iOS) oraz Firefox 114+. IndexedDB samo w sobie działa w nich od dawna i nie ono jest tu ograniczeniem.

Zapis potrafi jednak zniknąć niezależnie od obsługi — warto o tym wiedzieć, zanim spędzisz godzinę nad plikiem na dysku C::

Jedyna pewna kopia zapasowa to plik na Twoim dysku: w oknie Karta pamięci jest przycisk Pobierz obraz, a pojedyncze pliki da się pobrać z listy zawartości karty. Przed dłuższą przerwą warto z tego skorzystać.

Wybieranie numerów tonami (DTMF)

Address Book potrafi wybierać numer tonami — Portfolio przykładało się do mikrofonu słuchawki. Numer musi być w pierwszej linii karty, za nazwą:

ZapisZnaczenie
, ;rozdziela kilka numerów
( )kod kierunkowy, np. (0483)
[ ]komentarz, nie jest wybierany
- spacja .pauza
/wariant końcówki: 301555/6

Przykład: Kowalski 5551234, potem Atari → Dial… → wybór numeru.

Port szeregowy krok po kroku

  1. Port szeregowy → zaznacz Podłącz interfejs szeregowy (odłączy to port równoległy — złącze przyjmuje jedno urządzenie).
  2. Reset.
  3. Wybierz drugi koniec kabla i kliknij Podłącz.
  4. W Portfolio linia to urządzenie AUX: ECHO test > AUX, DIR > AUX, COPY AUX PLIK.TXT.

Prędkość ustawia ROM: po starcie 2400 8N1. Zmienia się ją w `+S → RS-232 port, i dopiero pozycja Initialize! przenosi ustawienie do układu — sprawdzone: wybór 4800 zmienia dzielnik dopiero po niej.

Terminala w ROM-ie nie ma, więc wirtualny modem przyda się dopiero z zewnętrznym programem terminalowym wgranym na kartę. CTTY AUX też nie zadziała — DIP-DOS 2.11 nie zna tego polecenia (odpowiada Bad command or program not found).

Czego nie ma

Źródła i autorzy

Emulator jest napisany w JavaScripcie i stoi na cudzej pracy: model sprzętu odtworzono na podstawie MAME i dokumentacji, a rdzeń procesora przeniesiono z MartyPC. Należą się za nią podziękowania:

ŹródłoCo z niego pochodziAutorzy / licencja
mame/src/mame/atari/pofo.cpp mapa pamięci, mapa I/O, kontroler przerwań ASIC, selektor magistrali ROM_B, rejestr baterii, port wykrywania 0061h Curt Coder —
mame/src/devices/video/hd61830.cpp model kontrolera LCD i algorytm rysowania trybu tekstowego oraz graficznego Curt Coder —
mame/src/mame/atari/pofo_kbd.cpp matryca klawiatury 8×8 i schemat kodów fizycznych (wiersz × 8 + kolumna, bit 7 = zwolnienie) Curt Coder, Jaen Saul —
mame/src/devices/sound/pcd3311.cpp tablice tonów DTMF, modemowych i muzycznych oraz zachowanie linii STROBE Curt Coder —
mame/src/devices/bus/pofo/
ccm.cpp, exp.cpp, hpc101.cpp, hpc102.cpp, hpc104.cpp
slot karty pamięci, protokół portu rozszerzeń (BCOM, PDET, ~NMD1, PID), interfejs równoległy 82C55A i szeregowy 82C50A wraz z rejestrem wektora przerwania, oraz rozszerzenie HPC-104: mapowanie 256 KB RAM-u, bramka NCC1 pod 807Ch i przelotka na kolejne urządzenie Curt Coder —
mame/src/devices/machine/ins8250.cpp układ rejestrów UART-u 8250, priorytety przerwań oraz semantyka IIR / LSR / MSR smf, Carl —
MartyPC
crates/lib/marty_core/src/cpu_808x/
rdzeń procesora 8088 liczony co do taktu, przeniesiony funkcja po funkcji (js/emu/cpu8088.js), oraz tablica dekodera rozkazów wygenerowana z jego decode.rs Daniel Balsom —
SingleStepTests 8088 trzy miliony rozkazów nagranych na prawdziwym 8088, takt po takcie — wzorzec, wobec którego sprawdzono rdzeń procesora; same dane nie są częścią projektu projekt SingleStepTests — MIT
Atari Portfolio Technical Reference Guide, wyd. 1, wrzesień 1989 opis systemu, kart pamięci, portu rozszerzeń, przydział bajtów PID Distributed Information Processing (DIP) Ltd. / Atari Corp.
PofoManager
Documentation/protocol.md, Arduino/Portfolio.ino
opis protokołu transferu plików przez port równoległy — ramkowanie bloków, sumy kontrolne, kody komend i wymagane opóźnienia Apache-2.0. Protokół opisał pierwotnie Klaus Peichl (2006) na PofoWiki; implementacja tutaj jest własna
TeX Gyre Schola (Italic)
fonts/century-schoolbook-italic.*
krój nagłówka, dobrany pod logo z obudowy — wolny klon Century Schoolbook (Morris Fuller Benton, 1919) GUST e-foundry. GUST Font Licence — prawnie tożsama z LaTeX Project Public License 1.3c, pełny tekst w fonts/GUST-FONT-LICENSE.txt

Projekt MAME: mamedev.org. Kod MAME jest tu reimplementowany, a nie kopiowany — ale algorytmy, tablice stałych i układy rejestrów pochodzą z powyższych plików, więc licencja obowiązuje.

Rdzeń procesora jest natomiast przeniesieniem kodu MartyPC, więc jego nota o prawach autorskich i licencja MIT jadą razem z nim — w nagłówku pliku rdzenia, w pliku LICENSE i w oknie licencji.

Format FAT12 kart nie pochodzi z żadnego źródła zewnętrznego: został zdjęty z obrazów, które wyprodukowało polecenie FORMAT A: z oryginalnego ROM-u, i odtworzony bajt w bajt.

Pliki ROM oraz DIP-DOS są własnością Atari Corp. i DIP Ltd. i nie wchodzą w skład tego projektu. Trzeba dostarczyć własny zrzut — emulator poprosi o niego przy pierwszym uruchomieniu i zapamięta go w pamięci przeglądarki; pliki nie są nigdzie wysyłane. Alternatywnie można je położyć w katalogu rom/ na serwerze. Testowano wyłącznie z rewizją DIP-DOS 2.11 / ROM v1.072; inne rewizje emulator uruchomi, ale bez gwarancji działania — na własną odpowiedzialność.

Stan maszyny

Zrzut stanu zamraża całą maszynę w tej chwili, w której jest: procesor w połowie programu, zawartość ekranu, pamięć, karta, licznik czasu, kolejka klawiatury. Wczytanie stawia ją z powrotem dokładnie tam — bez rozruchu, bez czekania, z tym samym obrazem na wyświetlaczu. To nie to samo, co pamięć podtrzymywana bateryjnie, która zapisuje się sama: tamta przechowuje dysk C: i przeżywa wyłączenie, ale po włączeniu Portfolio startuje od nowa.

Przydaje się wszędzie tam, gdzie liczy się powrót do tego samego miejsca: przed czymś, co może się nie udać, w połowie długiego arkusza, albo żeby odłożyć pracę na jutro. Uwaga: stan zapisany z wpiętym rozszerzeniem pamięci albo z inną płytą w porcie wraca razem z nią — wczytanie przestawia sprzęt tak, jak był w chwili zapisu.

Gniazdo 1 puste
Gniazdo 2 puste
Gniazdo 3 puste

Plik

Gniazda żyją w pamięci przeglądarki i znikają razem z jej danymi. Plik przenosi stan na inny komputer i nadaje się na kopię zapasową.

Inspektor

Podgląd maszyny w czasie jej pracy: rejestry procesora, kod pod CS:IP, dowolne okno pamięci i dziennik dostępów do portów. Ten ostatni pokazuje przy każdym wpisie, ile cykli minęło od poprzedniego — a to jest liczba, która rozstrzyga większość pytań o czasy układu LCD. Okno odświeża się cztery razy na sekundę; maszyna chodzi dalej — chyba że ją zatrzymasz, bo maszynę da się tu również zatrzymać, przejść krokiem i złapać w pułapkę na adres albo na port.

Bieg maszyny

Maszyna chodzi.

Pułapka na adres zatrzymuje maszynę przed wykonaniem instrukcji spod tego adresu — rejestry pokazują więc to, co ta instrukcja dopiero zobaczy. Adresów może być kilka, po przecinku albo po spacji; sam offset oznacza segment E000, czyli ROM. Pułapka na port zatrzymuje maszynę dopiero po instrukcji, która dotknęła portu — zatrzymywanie się w jej połowie wymagałoby cofania procesora i nic tu nie jest tego warte — więc w oknie kodu stoi już następna instrukcja, a powód zatrzymania mówi, o który port i o jaki bajt chodziło. Krok wykonuje jedną instrukcję i odświeża wszystkie panele razem z ekranem; maszyna zatrzymuje się przy tym sama, jeśli akurat chodziła. Zamknięcie okna zdejmuje pułapki i puszcza maszynę w bieg — inaczej dałoby się ją zostawić zatrzymaną bez niczego, czym można by ją ruszyć.

Procesor



  

Kod


    

Pamięć


    

Dziennik portów


Licencje i noty o prawach autorskich

MAME — BSD-3-Clause

Model sprzętu w tym emulatorze odtworzono na podstawie plików źródłowych MAME oznaczonych license:BSD-3-Clause. Punkt 2 tej licencji wymaga, aby dystrybucja w postaci wykonywalnej reprodukowała notę o prawach autorskich, listę warunków i zrzeczenie się odpowiedzialności — a aplikacja WWW wysyłająca kod do przeglądarki jest właśnie taką dystrybucją. Poniżej pełna, dosłowna treść.

Noty o prawach autorskich

Copyright (c) Curt Coder
    src/mame/atari/pofo.cpp
    src/devices/video/hd61830.cpp, hd61830.h
    src/devices/sound/pcd3311.cpp, pcd3311.h
    src/devices/bus/pofo/ccm.cpp, exp.cpp, hpc101.cpp, hpc102.cpp, hpc104.cpp

Copyright (c) Curt Coder, Jaen Saul
    src/mame/atari/pofo_kbd.cpp

Copyright (c) smf, Carl
    src/devices/machine/ins8250.cpp, ins8250.h

Nagłówki tych plików podają posiadaczy praw bez podania lat. Projekt MAME jako całość podaje notę Copyright (c) 1997-2026 MAMEDev and contributors.

Warunki licencji i zrzeczenie się odpowiedzialności

Redistribution and use in source and binary forms, with or without
modification, are permitted provided that the following conditions are met:

1. Redistributions of source code must retain the above copyright notice, this
   list of conditions and the following disclaimer.

2. Redistributions in binary form must reproduce the above copyright notice,
   this list of conditions and the following disclaimer in the documentation
   and/or other materials provided with the distribution.

3. Neither the name of the copyright holder nor the names of its contributors
   may be used to endorse or promote products derived from this software
   without specific prior written permission.

THIS SOFTWARE IS PROVIDED BY THE COPYRIGHT HOLDERS AND CONTRIBUTORS "AS IS"
AND ANY EXPRESS OR IMPLIED WARRANTIES, INCLUDING, BUT NOT LIMITED TO, THE
IMPLIED WARRANTIES OF MERCHANTABILITY AND FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE ARE
DISCLAIMED. IN NO EVENT SHALL THE COPYRIGHT HOLDER OR CONTRIBUTORS BE LIABLE
FOR ANY DIRECT, INDIRECT, INCIDENTAL, SPECIAL, EXEMPLARY, OR CONSEQUENTIAL
DAMAGES (INCLUDING, BUT NOT LIMITED TO, PROCUREMENT OF SUBSTITUTE GOODS OR
SERVICES; LOSS OF USE, DATA, OR PROFITS; OR BUSINESS INTERRUPTION) HOWEVER
CAUSED AND ON ANY THEORY OF LIABILITY, WHETHER IN CONTRACT, STRICT LIABILITY,
OR TORT (INCLUDING NEGLIGENCE OR OTHERWISE) ARISING IN ANY WAY OUT OF THE USE
OF THIS SOFTWARE, EVEN IF ADVISED OF THE POSSIBILITY OF SUCH DAMAGE.

Znak towarowy

MAME jest zastrzeżonym znakiem towarowym Gregory’ego Embera. Nazwa użyta jest tu wyłącznie w celu wskazania pochodzenia odtworzonej pracy. Ten projekt nie jest powiązany z projektem MAME ani przez niego firmowany.

Warunek 3 zakazuje używania nazwisk posiadaczy praw do promocji prac pochodnych — w tym projekcie nazwiska pojawiają się wyłącznie w tej licencji i w tabeli źródeł, jako wskazanie autorstwa.

MartyPC — MIT

Rdzeń procesora (js/emu/cpu8088.js) i tablica dekodera rozkazów (js/emu/cpu8088-decode.js) to przeniesienie rdzenia 808x z emulatora MartyPC, zrobione funkcja po funkcji. Licencja MIT wymaga, żeby nota o prawach autorskich i treść licencji towarzyszyły każdej kopii — poniżej dosłownie.

Copyright 2022-2026 Daniel Balsom
    https://github.com/dbalsom/martypc
    crates/lib/marty_core/src/cpu_808x

Permission is hereby granted, free of charge, to any person obtaining a copy of
this software and associated documentation files (the "Software"), to deal in
the Software without restriction, including without limitation the rights to
use, copy, modify, merge, publish, distribute, sublicense, and/or sell copies of
the Software, and to permit persons to whom the Software is furnished to do so,
subject to the following conditions:

The above copyright notice and this permission notice shall be included in all
copies or substantial portions of the Software.

THE SOFTWARE IS PROVIDED "AS IS", WITHOUT WARRANTY OF ANY KIND, EXPRESS OR
IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO THE WARRANTIES OF MERCHANTABILITY, FITNESS
FOR A PARTICULAR PURPOSE AND NONINFRINGEMENT. IN NO EVENT SHALL THE AUTHORS OR
COPYRIGHT HOLDERS BE LIABLE FOR ANY CLAIM, DAMAGES OR OTHER LIABILITY, WHETHER
IN AN ACTION OF CONTRACT, TORT OR OTHERWISE, ARISING FROM, OUT OF OR IN
CONNECTION WITH THE SOFTWARE OR THE USE OR OTHER DEALINGS IN THE SOFTWARE.

Inne licencje w tym projekcie

Krój nagłówka (TeX Gyre Schola, GUST Font Licence) i dokumentacja protokołu transferu plików (PofoManager, Apache-2.0) mają własne, odrębne licencje — patrz tabela źródeł wyżej. Pełny tekst wszystkiego, łącznie z tą licencją, jest też w pliku LICENSE w katalogu głównym projektu.